رئيس جمهور احياي روحيه مهندسي اصيل را براي ساختن كشور ضروري دانست و گفت: امروز براي پيشرفت و آباداني كشور به شدت نيازمند نگاه، روش و مباني مهندسي اصيل هستيم. دكتر محمود احمدي¬نژاد بعد ازظهر امروز در همايش ملي روز مهندسي با تبريك اين روز، مهندسين را سازندگان فرداي روشن براي ايران اسلامي توصيف كرد و اظهار داشت: نگاه مهندسي سرشار از خلاقيت، نوآوري، استفاده از امكانات و توانمندي هاي طبيعي، شجاعت در تصميم¬گيري و ورود به عرصه¬هاي جديد علمي است و امروز براي ساختن كشور بايد چنين نگاهي وجود داشته باشد.
رئيس جمهور با اظهار خرسندي از وارد شدن روحيه مهندسي اصيل به فضاي تصميم¬گيري و مديريتي كشور خاطرنشان كرد: امروز خوشبختانه روحيه خودباوري، ابتكار و خلاقيت در مهندسين و همه كساني كه دست اندركار ساختن كشور هستند، روزافزون شده است.

محمد بن حسن جهرودی طوسی مشهور به خواجه نصیر الدین طوسی در تاریخ ۱۵ جمادی الاول سال ۵۹۸ هجری قمری در طوس ولادت یافته است. او به تحصیل دانش علاقه زیادی داشت و از دوران جوانی در علوم ریاضی و نجوم و حكمت سرآمد شد و از دانشمندان معروف زمان خود گردید. طوسی یکی از سرشناس ترین و با نفوذترین چهره های تاریخ اسلامی است.
محمد بن حسن جهرودی طوسی مشهور به خواجه نصیر الدین طوسی در تاریخ ۱۵ جمادی الاول سال ۵۹۸ هجری قمری در طوس ولادت یافته است. او به تحصیل دانش علاقه زیادی داشت و از دوران جوانی در علوم ریاضی و نجوم و حكمت سرآمد شد و از دانشمندان معروف زمان خود گردید. طوسی یکی از سرشناس ترین و با نفوذترین چهره های تاریخ اسلامی است.
علوم دینی و علوم عملی را زیر نظر پدرش و منطق و حكمت را نزد خالویش بابا افضل ایوبی كاشانی آموخت. تحصیلاتش را در نیشابور به اتمام رسانید و در آنجا به عنوان دانشمندی برجسته شهرت یافت. خواجه نصیر الدین طوسی را دسته ای از دانشوران خاتم فلاسفه و گروهی او را عقل حادی عشر (یازدهم) نام نهاده اند.

 

محمدبن محمدبن حسن طوسی رَصَدی مشهور به محقق طوسی و ملقّب به نصیرالدین است و این جناب اجازه دارد از پدرش [و او نیز] از سیدفضل اللّه راوندی [و او] از ابوعلی بن شیخ طوسی (شیخ الطائفه) و آن جناب در احیاء مذهب شیعه غایت جدیّت را مبذول داشت و علمای عامه را آنان که هدایت پذیر نبودند، به تیغ هلاکت مستأصل ساخت.
گویند که یکی از علمای عامه، از مشاهیر فضلای ایشان بود و مجلس درسی داشت. خواجه به لباس مبدّل به درس او حاضر شد و به صف نِعال (کفش ها) نشست و در درس هیچ سخن نگفت. پس از اتمام آن به منزل خود شتافت. پس کسی که خواجه را می شناخت احوال را به مدرّس بیان کرد. گفتند: البته صباح (صبح) باز خواهد به مجلس درس شتافت. صلاح آن که در علمی که [به] او مربوط نیست، گفت وگو داریم. گفتند: که در هر علمی او را تألیفات است جزدر علم طب چیزی از تألیفات او به ما نرسیده.